Startpunt
‘De jongeren in Nederland worden het hardst getroffen in Nederland. 137.000 jongeren zitten zonder werk, wat wijst op een 15,7 procent jeugdwerkloosheid in Nederland. Dit percentage is twee keer zo groot als de totale werkloosheid’. Berichten zoals deze komen zeker wekelijks voorbij in de media. En nu ik aan mijn zoektocht begin naar mijn eerste ‘serieuze’ baan, zijn dat niet de berichten die mij in de stemming brengen om achter de computer te gaan zitten om het internet af te gaan zoeken naar vacatures. Maar, gij die niet zoekt, zal niet vinden! Dus met zoveel mogelijk goede moed als ik kan vinden, begin ik mijn zoektocht naar die ene baan voor mij.
Wanneer ik mijn omgeving op de hoogte stel van mijn plan om dan toch echt een keer serieus mijn schouders te gaan zetten onder de zoektocht naar deze ene baan, zijn de mening zeer verdeeld. De eerste reacties waren positief; ‘Het werd eens tijd’ en ‘Als jij daar niet op je plek zit, dan ben jij de enige die daar iets aan kan doen’. Totdat ik het voorlegde aan een oud-studiegenootje van mij. Haar reactie: ‘Waarom zou je nu op zoek gaan naar een nieuwe baan? Je hebt een vast contract, dat gooi je toch niet zomaar weg in deze tijd! Kijk hoeveel moeite ik doe en ik zit nog steeds thuis’. Ik begreep waar zij vandaan kwam met deze reactie, maar ik zie het gewoon anders.
Op dit moment zitten eigenlijk maar weinig van mijn vrienden op de juiste plek als het gaat om werk. De één werkt zwaar onder zijn niveau en de ander heeft een functie buiten zijn of haar interessegebied, die niks te maken heeft met de eerder afgeronde studie. En de meeste hebben het ook maar gewoon geaccepteerd dat dit de realiteit is. Ze verdienen hun geld en halen voldoening uit alles naast hun werk. Afgelopen anderhalf jaar ben ik ook op deze manier door gekomen en eigenlijk vond ik het ook wel even goed zo. Naar jaren achter elkaar doorleren, zonder vertraging, wou ik nog even genieten van de vrije tijd, voordat ik begon aan mijn werkende leven. Want werken dat doe ik nog tot mijn 75e, als ik mazzel heb.
Na mijn terugkomst uit Cuba kwam dan toch echt het keerpunt, ik wil geen genoegen meer nemen met mijn huidige baan. Het wordt tijd dat ik de voldoening uit mijn baan haal, die ik destijds ook haalde uit mijn opleiding. Dus sla ik mijn computer open op zoek naar vacatures, maar waar te beginnen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten